Powstanie potęgi pruskiej

W XVIII w. na czoło państw niemieckich, obok Austrii, wysuwa się Królestwo Pruskie (od 1701 r.). Jego terytorium obejmowało ziemie Marchii Brandenburskiej (utworzone w 1150 r. na ziemiach Połabskich) oraz Prus Książęcych (stanowiły one wsch. część byłego państwa Zakonu Krzyżackiego). Swój gwałtowny rozwój i świetność przeżywa w okresie panowania Fryderyka II Wielkiego. Ten oświecony monarcha był wybitnym reformatorem administracji, posiadał talent wojskowy, a jednocześnie pozostawał mecenasem sztuki. Wrażliwość artystyczna nie przeszkodziła mu jednak w odebraniu Austrii Śląska i zainicjowaniu rozbiorów Polski (zyskał sobie przez to miano „Rozbójnika Europy“). Prusy, które za jego sprawą wkroczyły na drogę ekspansji, miały sto lat później dokonać zjednoczenia Rzeszy.

Przejściowa zależność Niemiec od Napoleona w początku XIX w. doprowadziła w 1806 r. do utworzenia Związku Reńskiego i rezygnacji Habsburgów z godności cesarzy rzymskich (zniesiono Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego). Po klęsce Bonapartego przywrócono Austrii na Kongresie Wiedeńskim (1815 r.) zwierzchnictwo nad innymi państwami Rzeszy w ramach tzw. Związku Niemieckiego. Wkrótce wystąpiły z niego Prusy, pretendujące do miana hegemona w Rzeszy. Antagonizm prusko-austriacki nasilił się z całą mocą. Potyczki militarne Fryderyka Wielkiego są jednak niczym w porównaniu z dokonanym przez wojska francuskie spustoszeniem towarzyszącym Rewolucji Francuskiej. Europa Środkowa została podbita przez Napoleona, który zniósł Święte Cesarstwo Rzymskie, a w 1806 r, połączył setki państewek w Konfederację Nadreńską. Wojska napoleońskie poniosły klęskę w Rosji, a powstanie, które ogarnęło całe Niemcy, znane jako wojna wyzwoleńcza, wypędziło Napoleona z terytorium Niemiec. Kongres wiedeński z 1815 r. usiłował przywrócić ustrój Niemiec sprzed wojny. Pod przywództwem Austrii utworzono Związek Niemiecki. Część Westfalii-Nadrenii, którą Kongres przyznał Prusom, stać się miała późniejszym przemysłowym rdzeniem kraju.

W 1848 r. w czasie Wiosny Narodów Związek Niemiecki wyraził zgodę na to, aby O jego przyszłości zadecydował ogólnoniemiecki Parlament. Zebrał się on we Frankfurcie. Sporządzono projekt liberalnej konstytucji i poproszono króla Prus, Fryderyka Wilhelma IV o przyjęcie tytułu cesarza. Nad demokracją zwyciężył absolutyzm, bowiem król stwierdził, że nie przyjmie korony od pospólstwa i wzgardził propozycją parlamentu. Parlament rozwiązał się, a późniejsze zamieszki we Frankfurcie zostały zdławione przez wojsko pruskie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *