MANNHEIM

Mannheim, założone w 1606 roku jako placówka wojskowa u zbiegu Renu z rzeką Neckar, zostało w roku 1720 stolicą Nadrenii-Palatynatu. Nie pozostało nią długo, jako że już 57 lat później dwór przeniósł się do Monachium. Zaprojektowany przez elektorów Palatynatu rozkład ulic Mannheim stanowi dziś jeden z najwcześniejszych przykładów niezwykle twórczego podejścia do planowania urbanistycznego. Wybudowane tu przez arystokrację gmachy zajmują współczesnym turystom mniej więcej jedno popołudnie. Często kursujące pociągi z Frankfurtu i Heidelberga zachęcają do złożenia w mieście krótkiej wizyty.

Orientacja Mannheim usytuowane jest na półwyspie, a przebiegająca przez środek Kaiserringstrape (dokładnie na wprost od dworca głównego) oddziela leżące po zachodniej stronie Innenstadt (śródmieście) od pozostałej, położonej na wschodzie części. Przecinające się pod kątem prostym ulice Innenstadt tworzą szachownicę 144 kwadratów, a jej centralną oś stanowi Kurpfalzerstrape biegnąca wzdłuż rzeki Neckar od ResidenzschloP na północ do Kulpfarzerbrucke. Każdy z kwadratów jest oznaczony literą i numerem. Ulice znajdujące się na zachód od Kurpfalzerstr. oznaczone są, idąc od południa na północ, literami od A do K. Ulice leżące po stronie wschodniej noszą oznaczenia od L do U. Kwadratom leżącym wzdłuż, centralnej osi przypisano nr 1, a numeracja rośnie w miarę oddalania się od Kurpfalzerstr. Od południa granice tej szachownicy wyznacza Bismarckstr., od zachodu Parkring, od północy Luisenring, a od wschodu Friedrichsring i Keiserring, Ulice leżące na wschód od Keiserring są już oznaczone zwykłymi nazwami. Najwidoczniej elektorom Palatynatu skończyły się litery.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *