Kinomatografia w Niemczech

Nowo powstałe medium zostało znakomicie wykorzystane przez reżyserów epoki wiemarskiej. Wczesne Tlimy niemieckiego ekspresjonlzmu, wraz z kilkoma amerykańskimi filmami niemymi, tworzą obecnie podstawę współczesnych studiów nad narodzinami filmu. Gabinet doktora Kaligari, jeden z pierwszych Filmów grozy, melodramat wolności jednostki i władzy nad nią rozgrywa się na tle wspaniale ekspresyjnych, malowanych na płótnie cieni i chylących się ścian. Fritz Lang, klasyk kina, stworzył szereg wybitnych filmów. Do najlepszych zaś należą: Metropolis, ponura wizja faszystowsko-technokratycznego miasta przyszłości, M-Morderca, Dr Mabuse der Spieler. Dla pełnego obrazu tej szkoły należy dodać jeszcze kilka nazwisk: Ernst Lubitsch, F.W. Murnau oraz Josef von Sternberg. Carl Zuckermayer przeszczepił kształtującą się tradycję na grunt filmu dźwiękowego. Jego satyrycz- no-patetyczny Błękitny anioł, w którym ponadczasową kreację śpiewaczki kabaretowej stworzyła Marlena Dietrich, przeszedł do legendy kina.

Zgadzając się ze słowami Hitlera, że „bez samochodów, filmów dźwiękowych i radia nie ma zwycięstwa dla narodowego socjalizmu”, minister propagandy, Joseph Goebbels stał się również w tej dziedzinie mistrzem manipulacji. Der Ewige Jude (Wieczny Żyd) i Jud Süss gloryfikowały antysemityzm. Mistrzowskie filmy propa- gandowe Leni Riefenstahl, między innymi Olympiad oraz Triumph des Widens (Triumf woli), przedstawiający wiec partyjny w Norymberdze, znajdowały szeroką publiczność.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *