Architektura i wzornictwo Niemiec

W okresie średniowiecza mocno stylizowane wizerunki oraz kunsztowne rzeźby i witraże stanowiły wystrój katedr o spokojnych i mrocznych wnętrzach. Romanizm, obejmujący lata 1000-1300, wyrastał ze sztuki karolińskiej i tym sposobem nawiązywał do architektury Starożytnego Rzymu. Wspaniałe katedry romańskie znajdują się w Spirze, Trewirze i Moguncji. Od roku 1300 styl romański zaczął ustępować stopniowo gotykowi. W okresie przejściowym, jakim był wiek XIV, powstała katedra w Kolonii. Światło wpadające do wnętrza katedr przez witraże rozjaśniało świątynie niebiańskim blaskiem.

W drugiej połowie XVI w. reformacja ograniczyła nieskrępowane dotąd bogactwo form architektonicznych budynków sakralnych. Wysiłki renesansowych budowniczych skupiły się więc na budynkach świeckich, takich jak ratusz w Augsburgu czy zamek w Heidelbergu. Wczesny barok ujrzeć można zwiedzając np. ratusze w Lipsku oraz Bremie lub wiirzburską Residenz. Barok szybko przeszedł w wybujałą ornamentykę rokoko – pałac Amalienburg i Residcnztheater przedstawiają typowy nadmiar formy tego stylu. Rewolucja francuska zniszczyła dworski styl życia, który stanowił o istnieniu baroku i rokoko, zastępując go ideałami „szlachetnej prostoty” (Einfalt). Przyniosło to odrodzenie czystej linii klasycznych form nawiązujących do architektury greckiej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *