Architektura i wzornictwo Niemiec częśc 2

Dom handlowy Wertheima w Berlinie oraz hala wystawowa w Darmstadt to dwa architektoniczne dzieła secesyjne, kierunku o stylizowanej ornamentyce z początku XX wieku (szczegółowe omówienie: Sztuki plastyczne – powyżej). Erich Mendelsohn wykorzystał estetykę ekspresjonizmu dla potrzeb architektury tworząc kształtne budowle, takie jak Wieża Einsteina w Poczdamie. Sam Einstein wyraził dlań swoją aprobatę jednym słowem: „Organiczna”. Idee leżące u podstaw Neue Sachlichkeit

(Nowa Rzeczywistość) zrewoIucjonizowaty sztukę wzornictwa. Jako pierwszy idee te zastosował Peter Behrens: projektując przedmioty z uwzględnieniem nowych materiałów dostarczanych przez przemysł, koncentrował się na pozbawionej ozdób, geometrycznej harmonii dzieła. Walter Gropius. główna postać Bauhausu, zaprojektował kilka wspaniałych budynków o klarownej, funkcjonalnej formie, płaskich dachach i szerokich oknach – wszystko to umożliwiła nowoczesna technika budowlana. W 1919r. Gropius założył Bauhaus, szkołę wzornictwa, która łączyła teoretyczną znajomość nowych zasad dotyczących efektywnego wzornictwa z praktyką masowej produkcji. W 1925 r. szkoła przeniosła się do Dessau, gdzie zaprojektowany przez Gropiusa budynek uczelni stał się symbolem nowoczesnego stylu.

Hitlerowi nowe budowle nie przypadły do gustu: ministrem architektury mianował wydalonego ze szkoły Bauhausu Alberta Speera. Zamówione przez wodza gmachy w ciężkim neoklasycznym stylu miały przetrwać do końca „tysiącletniej Rzeszy”. Wiele z nich wzniesiono z myślą o masowych wiecach – za przykład służyć może hala widowiskowa oraz stadion w Norymberdze.

Architektura NRD z pewnością nie przypomina w niczym Bauhasu – pseudo- klasycystyczna, groteskowo i przesadnie zdobiona niczym tort weselny. Przytłaczająco monumentalne budowle przy Karl-Marx-Allec we wschodnim Berlinie reprezentują szczytowe osiągnięcia, jeśli można użyć tego określenia, realizmu socjalistycznego. Najwybitniejszy architekt NRD, Hermann Henselmann, wywodzący się z Bauhausu, najwidoczniej zapomniał wszystkiego, czego się lam nauczył. Jako główny architekt Berlina w latach 1953-56 zaprojektował kilka spośród tych sterylnych gmachów przy Alexanderplatz oraz stworzy! plan wieży telewizyjnej. Szkaradna budowla w samym sercu dawnego Karl Marx Universität w Lipsku to również jego dzieło.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *